การเป็นคนดีนั้นเป็นยาก คนจึงเลือกทำชั่วมากกว่าทำดี เพราะมันทำได้ง่ายกว่า......
หลายวันชั้นตื่นขึ้นมาพร้อมคำถามที่ไม่ได้คำตอบ....
" สิ่งที่ชั้นทำ มันทำเพื่อนอะไร? "
" ทำไมต้องทำสิ่งที่ไม่ได้รับผลตอบแทน? "
" สิ่งที่ทำลงไป มันคุ้มค่ากับการเหนื่อยนี้ไหม? "
การเป็นผู้นำคนนี้ไม่ง่ายเลยล่ะ มีเรื่องให้ต้องคิด ต้องแก้อยู่ตลอดเวลา เราคือผู้ที่ได้ชื่อว่า
"ผู้เสียสละ"
คำว่า "ผู้นำ" คนที่ไม่เคยเป็นคงคิดว่าเป็น หน้าที่ ที่สบายมากๆ ชี้นิ้วสั่งอะไรๆก็ได้
แต่จริงๆแล้วไม่เลย..... ผู้นำคือ คนดูแล คนรับใช้ สมาชิกในปกครองทั้งหมด
ถ้าไม่คิดไม่นำ ก็จากไม่มีใครทำ ถ้าเกิดปัญหาก็ต้องออกหน้าไปรับศึกแทนสมาชิก....
ผู้นำ คือ ผู้เสียสละ
ตอนนี้ชั้นเป็นหัวหน้าวงCover
วงนึงหน้าที่ของชั้นน่ะ
ทำทุกอย่างให้น้องๆสมาชิกในวงเลยล่ะ ทั้งดูแลเรื่องตารางเวลา
ตารางงาน ตารางการฝึกซ้อม รับผิดชอบเรื่องเพลงและท่าเต้น ดูแลเสื้อผ้าหน้าผม
ติดต่อประสานงานกับผู้ใหญ่ที่จัดงาน... พูดง่ายๆทำทุกอย่างตั้งแต่ต้นจนจบ
เสียสละ .... เวลานอนมาแกะท่าเต้น เพื่อวันรุ่งขึ้นจะได้มาสอนเต้นให้น้องๆทุกคนได้
เสียสละ .... เวลานอน เพื่อมาตัดต่อเพลง ไรท์แผ่น และของส่วนรวมที่งต้องใช้ในการแสดง
เสียสละ .... แรงกายที่จะต้องวิ่งหาเสื้อผ้าให้ทุกคน
เสียสละ .... เวลาส่วนตัวกับครอบครัว เพื่อการซ้อมของทุกคน ถึงแม้วันนั้นจะมาแค่ 2-3 คน ก็ตาม
เสียสละ .... เงินส่วนตัว เพื่อติดต่องานให้ทุกๆคน
เสียสละ .... จิตใจ เพื่อ ออกหน้า รับกับปัญหาทุกอย่าง
ผู้เสียสละ เหมือน คนที่ปิดทองหลังพระ ไม่มีใครรู้หรอกว่า ชั้นเหนื่อนและลำบากแค่ไหน
แต่ชั้นก็ยินดีที่จะบากรับมันไว้
....... แต่ที่ผ่านๆมา เหมือนชั้นกำลังทำคุณ บูชาโทษ.............
ไม่มีใครรับรู้ถึงการเสียสละนี้ ก็ไม่เป็นไร ... ไม่ได้กำลังใจก็ไม่เป็นไร
แต่.. ได้โปรดอย่าเหยียบ บั่นทอนแรงใจชั้นได้ไหม
ไม่มีใครช่วยชั้นแบกของหนักก็ไม่เป็นไร แต่อย่าเอาของหนักมาเพิ่มให้ชั้นได้ไหม?
..........
ชั้นไม่ใช่ถังขยะของใคร ที่คิดอยากจะโยนอะไรก็โยนมาได้นะ
พักหลังมานี้ชั้นรู้สึกเหนื่อยและท้อแท้ เป็นอันมาก....
เมื่อบางสิ่งบางอย่างที่ชั้นขอร้อง กลับได้รับการปฏิเสธ แบบไม่ใยดี
ชั้นแบกของ10ชิ้นคนเดียวได้... แต่เมื่อชั้นลำบาก จะไหว่วานให้ช่วยแบกของกัน คนละ 1 ชิ้น ก็ทำกันไม่ได้...... หลายครั้งก็เสียใจ ที่ทำไม "ทุกคนถึงเลือกความสุขสบายส่วนตัว มาก่อนการเสียสละเพื่อส่วนรวม" แล้วทำไม "ชั้นถึงมักจะให้ความสำคัญกับส่วนรวม ก่อนจะมองเรื่องส่วนตัวของตัวเอง" กันนะ...
มันคุ้มค่าหรือเปล่านะ กับสิ่งที่ชั้นเสียสละให้ทุกคน
วันนี้ชั้นเข้าใจ "พ่อ-แม่" "ครู" มากๆเลยล่ะ ความหวังดีที่พวกท่านมอบให้จากใจ แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือ ความไม่เข้าใจ ความไม่รู้ถึงความหวังดีนั้นๆ และคำด่าทอ กลับมา...
จะมีวันใดไหม ที่ชั้นจะตื่นขึ้นมาแล้วจะเจอความรู้สึกๆดีที่น้องๆทุกคนมอบให้ชั้นบ้าง
จะมีวันใดไหม ที่ชั้นรู้สึกว่า สิ่งที่ชั้นมอบให้ทุกคน ไม่เสียเปล่า
........................
ชั้นหวังว่า สักวันหนึ่ง ชั้นจะได้รับความรักกลับมาบ้าง
..........................
ありがとう
---
